Gdy dzień - jak co roku w tym nieprzerwanym cyklu życia i śmierci - stał się krótszy, a nad nim zawładnęła noc i chłód, nie ma nic lepszego jak zanurzyć się w gęstej sztuce rosyjskiego Branikalda. Zespół kultowy dla fanów Podziemia przez duże P. Jedna z części tworzących krąg BlazeBirth Hall, który nie trzeba nikomu zainteresowanemu chyba przedstawiać. Głową zespołu był niejaki Kaldrad, a także i najważniejszą postacią w BBH wraz z Ulvem Gegnerem Irminssonem. Niestety oboje zginęli śmiercią tragiczną, a po monumencie pozostało wspomnienie oraz bezcenna spuścizna.
Branikald to coś więcej niż muzyka - to metafizyczna podróż w głąb świata i siebie samego, która podczas odsłuchu przeszywa każdy nerw i mięsień w ciele. Fizycznym uosobieniem tego stanu jest siódmy z kolei album znany pod nazwami w kilku językach: "Frost Vision", "Хладавзорna" lub "Blikk Av Kald". Przez wielu uważany za opus magnum Branikalda, pod co osobiście mogę się podpiąć. Wydany w 1999 roku przez Stellar Winter, pokazuje nam swój szczyt kunsztu, okres nieosiągalnie wysokiej formy.
Na początek zimno wita nas instrumentalne intro "On The Waves Of Inspiration", lecz trudno je takowym nazwać bo trwa ponad 14 minut, czyli ponad ćwierć długości całego albumu. Generalnie twórczość BlazeBirth Hallu słynie z pięknych i długich instrumentalnych kawałków, których nie sposób przewinąć dalej, gdyż tworzą integralną część całego dzieła. Bez nich wydźwięk i siła byłaby znacznie inna. Następne kawałki oscylują powyżej 7 minut - to długie kompozycje, lecz przemijają w mgnieniu oka. Po falach inspiracji o uszy niczym porywcze, wściekłe fale rozbijają się "Steel Of Strained Strings Inspiration" oraz "Wild Slektning Of Sails", którego otwierający, dziki riff zabiera nas w bezkres mroźnego oceanu niczym huragan. 9 minut oddechu zapewnia kolejny instrumental: "...Where The Night's Verge", by ponownie uderzyć w "Voice of Frost". Mimo intensywnego dudnienia perkusji, żywsze kawałki powodują dryf myśli w nieznane śnieżne pustynie, w których ta myśl próbuje znaleźć jakieś ujście czując się zagubioną.
Wszystko jednak sprowadza się do "mroźnych wizji" i tak zwie się ostatni kawałek, jak można się spodziewać również instrumentalny. Patrząc na papier, stwierdzić można o nadmiarze instrumentalu nad faktycznym metalem. Jednak do wytworów BlazeBirth Hallu nie można podchodzić jak do każdego byle metalu. To sztuka i pewna opowieść, w której ważny jest każdy szczegół jak i stworzona atmosfera. Nie jest to prostacka łupanina (którą też szanuję), lecz cała idea, której nie należy osądzać typową miarą.
Obcowanie z czymś tak wzniosłym można porównać do medytacji, a na temat warstwy lirycznej można by napisać osobny felieton. Wszystko tutaj gra i w każdym centylu tkwi szczerość i emocje. Warto wspomnieć także o okładce, która również jest idealnie wpasowana w ducha album. Polecam oddać się bezdennej przestrzeni tego dzieła.
PIERDOLIĆ BOOTLEGI Z RAGNAROK RECORDS I ASRAR
Palownik
