Wilkołak to powstały na początku lat 2000 zespół Black Metalowy osadzony w Koszalinie. Zespół ten przez 8 lat swojej działalności wypuścił dwie demówki oraz trzy pełnowymiarowe albumy. Jednak dzisiaj chciałem się skupić tylko na ich debiutanckiej demówce wydanej w 2002 roku pod tytułem Upiorny zew nienawiści.

Z tego okresu w historii Black Metalu demo klasycznie trwa krótko, bo tutaj aż zawrotne 11 minut, oraz jeśli chodzi o sam dźwięk, to oczywiście nie można było się tutaj niczego innego spodziewać poza totalną piwnicą i zmarźliną. Upiorny Zew Nienawiści otwiera krótkie intro, na którym możemy usłyszeć wycie wilka, szelest wiejącego wiatru oraz część III Sonaty fortepianowej nr 2 b-moll op. 35 Fryderyka Chopina, czyli najpopularniejszy i zarazem najbardziej przygnębiający moment w całej tej kompozycji Chopina.

Zaraz po tym rozgrywają się dwa utwory zawarte na tym demo, czyli Demoniczny morderca Jahwe oraz Dławiący krzyk ciemności. Utwory te są skomponowane głównie w szybkich tempach, jednak jest tutaj sporo zachowanej takiej prymitywnej skoczności, jak np. z debiutanckiego pełniaka Burzum.

Na wokalach w Wilkołaku zasiada Kurhan, czyli osoba odpowiadająca za wokale również w takich zespołach jak Gontyna Kry i Barbarous Pomerania, więc na pewno nie byle kto z pierwszej łapanki. Jednak styl wokali, jaki został tutaj użyty, jest dosyć specyficzny, ponieważ mamy tu do czynienia trochę ze zwykłymi Black Metalowymi wokalami, ale również przez większość czasu spotykamy się wręcz z opętanym jazgotem i skrzeczeniem, bardzo przypominającym styl, z którego był znany Leinad na demówkach Mysteries.

Całość kończy tak samo krótkie jak intro outro, na którym słychać jedynie odgłosy biczowanego i przybijanego do krzyża dobrze każdemu z nas znanego ży...

Tak więc, jeżeli ktoś lubi takie piwniczne demówki z samych głębin podziemia oraz nie przeszkadza mu garażowa produkcja ani specyficzna barwa wokali, to Upiorny zew nienawiści Wilkołaka przypadnie na pewno mu do gustu.