Czy zdajecie sobie sprawę z faktu, że ten solowy projekt Necheshetriona ( najszerzej kojarzonego z OHYDĄ, gdzie pełni rolę wokalisty oraz z prowadzenia wydawnictwa i distro pod nazwą Zły Demiurg) ma na swoim koncie 61 materiałów (!) na przestrzeni nieco ponad 20 lat, w tym pojedyncze sztuki to splity, a zdecydowana większość to samodzielne wydawnictwa? Pewnie większość z Was nie, bo XANCTUX nawet jak na Podziemne standardy, stoi na uboczu, wciąż wypluwając z siebie kolejne produkcje, które w miażdżącej większości są dziełem jednego Maniaka. Nie dba on o popularność pozostając w głębokim cieniu, jak cały dorobek Xanctux.
Dodatkowo projekt ten, choć związany z Podziemiem Metalowym osobą twórcy, sporadycznie tylko korzysta z metalowego instrumentarium, czego przykładem jest „ Philosophy of Pessimism " gdzie mamy tylko pianino i wokal oraz ambientowe tło. Nie ułatwia to docierania do przeciętnego metalucha, bo obcując z tą muzyką nie dostanie wpierdolu, ani nawałnicy dźwięków. Wręcz przeciwnie: zewsząd słychać melancholijny i smutny nastrój, ale nie w płaczliwym stylu.
W tym pozornym spokoju jest pesymizm i wyobcowanie sączące się z głośników. Spokój jest tutaj rozumiany jako powolne konstrukcje melodii, a nie spokojny duch, ponieważ muzyka, chociaż jest melancholijna i nastrojowa to jednocześnie posępna i odzwierciedlająca negatywne nastawienie do życia. Nie zawiera się w tym cukierkowa nastrojowość, bo generuje takie pokłady negatywnej, przygnębiającej energii, że większość Black Metalowców może tylko pomarzyć, że uda się im osiągnąć podobny poziom.
Ta muzyka jest solą w oku, nie przystaje do żadnych trendów, bo kreuje Dark Ambient z dużą ilością neoklasycznych zagrywek oraz nie gra z nikim, tylko tworzy swój własne uniwersum, dalekie od ludzkości. Wokalista nie śpiewa, nie ryczy, a po prostu wypowiada, oczywiście nie czystym głosem ( w czym doszukiwać się można szczypty Blacka), swoje kwestie, które chce nam przekazać. Szkoda, że płyta nie zawiera żadnych tekstów „piosenek ", bo chętnie bym się z nimi zapoznał wiedząc że własnego doświadczenia, jak wysoki poziom intelektualny prezentuje Necheshetrion. Smutek i samotność to również znamiona przypisane do „ Philosophy..."
Chociaż kompozycji jest tylko 5, to czas trwania całości to prawie godzina. Użycie pianina sprawia, że nie jest to plumkanie, czy jakieś szumy, które są często stosowane w ambiencie.
Do tego czasu większość wydanych przez Xanctux materiałów wychodziła na kasetach, a tym razem mamy CD-R stylizowany na mini płytę winylową w opakowaniu digipack. Piękne zdjęcia, które zdobią zarówno okładkę, jak też wnętrza i tył dema, co również nie aż tak częste, są w odcieniach szarości, czyli koloru pasującego do tytułowej filozofii pesymizmu. Dla podkreślenia dodany jest cytat z Emila Ciorana. Zdecydowanie muzyka dla outsiderów i indywidualistów, a najlepiej wchodzi nocą
Limit tego CD-R to 50 sztuk, a wydawca to oczywiście Zły Demiurg Prod. Kontakt: